วิธีปฏิบัติสําหรับการปรับระดับเป็นประจําและแก้ปัญหาความผิดปกติของเครื่องวัดขนาดบุคคลที่มีแสงร้อน

ในสาขาการป้องกันรังสี เครื่องวัดปริมาณรังสีส่วนบุคคลแบบเทอร์โมลูมิเนสเซนต์เป็นเครื่องมือหลักในการตรวจสอบปริมาณรังสีที่ได้รับจากผู้ปฏิบัติงาน และความแม่นยำของเครื่องมือเหล่านี้ส่งผลโดยตรงต่อการจัดการด้านอาชีวอนามัยและการประเมินความปลอดภัย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อม อายุการใช้งานของอุปกรณ์ และปัจจัยอื่นๆ การอ่านค่าเครื่องวัดปริมาณรังสีส่วนบุคคลแบบเทอร์โมลูมิเนสเซนต์อาจเบี่ยงเบนหรือผิดปกติได้ บทความนี้จะอธิบายกระบวนการสอบเทียบเป็นประจำและกลยุทธ์ในการระบุและจัดการข้อมูลที่ผิดปกติ โดยให้แนวทางแก้ไขที่นำไปปฏิบัติได้สำหรับองค์กรที่เกี่ยวข้อง

1. การสอบเทียบเป็นประจำ: การสร้างความน่าเชื่อถือของมาตรฐานอ้างอิงการวัด

การสอบเทียบเป็นขั้นตอนสำคัญในการรักษาความแม่นยำของเครื่องวัดปริมาณรังสีส่วนบุคคลแบบเทอร์โมลูมิเนสเซนต์ ขอแนะนำให้ทำการทดลองเปรียบเทียบแหล่งกำเนิดมาตรฐานเป็นรายไตรมาส โดยใช้แหล่งกำเนิดกัมมันตภาพรังสีซีเซียม-137 หรือโคบอลต์-60 ที่ได้รับการรับรองทางมาตรวิทยาเป็นมาตรฐานอ้างอิง ครอบคลุมช่วงพลังงานที่อาจพบในการทำงานประจำวัน ในระหว่างการปฏิบัติงาน ควรใส่ใจในการวางชิปเครื่องวัดปริมาณรังสีไว้ตรงกลางแหล่งกำเนิดเพื่อให้แน่ใจว่ามีความสอดคล้องกันทางเรขาคณิต ในเวลาเดียวกัน ควรบันทึกพารามิเตอร์อุณหภูมิและความชื้นโดยรอบ เนื่องจากปัจจัยเหล่านี้อาจส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรืองแสงของคริสตัล

ขั้นตอนการอบอ่อนที่เป็นมาตรฐานก็มีความสำคัญเท่าเทียมกัน ตามมาตรฐานแห่งชาติ เครื่องตรวจจับลิเธียมโซเดียมฟลูออไรด์ (LiF) ควรถูกเผาที่อุณหภูมิคงที่ 240℃±2℃ เป็นเวลา 30 นาที เพื่อกำจัดสัญญาณที่เหลืออยู่ การใช้เตาเผาแบบควบคุมอุณหภูมิแม่นยำพร้อมเส้นโค้งการเพิ่มอุณหภูมิที่ตั้งโปรแกรมไว้สามารถป้องกันความร้อนสูงเกินไปและการเสื่อมสภาพของความไวได้ การสร้างเส้นโค้งการสอบเทียบเป็นประจำโดยใช้ส่วนประกอบที่ฉายรังสีด้วยปริมาณรังสีมาตรฐานยังเป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพในการชดเชยความแตกต่างของส่วนประกอบแต่ละชิ้น

2. การคัดกรองค่าผิดปกติ: การวิเคราะห์หลายมิติและเทคโนโลยีการติดตามแหล่งที่มา

เมื่อข้อมูลค่าผิดปกติปรากฏขึ้น สิ่งสำคัญคือต้องแยกแยะระหว่างข้อผิดพลาดที่เป็นระบบและการผันผวนแบบสุ่ม ก่อนอื่นจะทำการทดสอบทางสถิติของชุดข้อมูลโดยใช้เกณฑ์ Grubbs เพื่อกำจัดค่าที่น่าสงสัยที่มีความน่าจะเป็นต่ำกว่า 5% จากนั้นจะทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบตัวอย่างคู่ขนานที่สวมใส่โดยบุคลากรหลายคนในตำแหน่งเดียวกันเพื่อพิจารณาว่าเป็นปริมาณรังสีเฉพาะบุคคลหรือไม่

การรบกวนทางแม่เหล็กไฟฟ้าจากสิ่งแวดล้อมเป็นปัจจัยสำคัญ เครื่องวิเคราะห์สเปกตรัมถูกใช้เพื่อสแกนการกระจายของสัญญาณรบกวนทางแม่เหล็กไฟฟ้าในสถานที่ทำงาน โดยเน้นที่การตรวจสอบองค์ประกอบฮาร์มอนิกที่สร้างขึ้นโดยอุปกรณ์ทางการแพทย์ความถี่สูง สำหรับพื้นที่ที่มีสนามแม่เหล็กแรงสูง ขอแนะนำให้ใช้การส่งผ่านใยแก้วนำแสงแทนการเชื่อมต่อสายเคเบิลแบบเดิม

การเสื่อมสภาพของประสิทธิภาพของส่วนประกอบยังสามารถนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงแบบเรื้อรังได้ โดยการสังเกตวิถีข้อมูลในอดีตของเครื่องวัดปริมาณรังสีเดียวผ่านแผนภูมิแนวโน้ม แนวโน้มที่ค่อยๆ สูงขึ้นหรือลดลงอาจบ่งบอกว่าส่วนประกอบที่เสื่อมสภาพอาจต้องเปลี่ยน

3. การบำรุงรักษาเชิงป้องกัน: การสร้างระบบการจัดการแบบวงปิด

การสร้างห่วงโซ่การตรวจสอบย้อนกลับที่สมบูรณ์เป็นสิ่งสำคัญ ควรเก็บใบรับรองการสอบเทียบต้นฉบับไว้ตั้งแต่ขั้นตอนการจัดซื้อ และควรอัปเดตไฟล์อิเล็กทรอนิกส์และสร้างรหัสประจำตัวหลังจากทำการสอบเทียบแต่ละครั้ง

การฝึกอบรมบุคลากรควรครอบคลุมทั้งการฝึกปฏิบัติและการประเมินทางทฤษฎี ควรเน้นที่การฝึกอบรมตำแหน่งการสวมใส่ที่ถูกต้อง (เช่น ที่หน้าอกและคอเสื้อ) และหลีกเลี่ยงการผสมผสานส่วนประกอบประเภทต่างๆ ควรมีการอธิบายหลักการทำงานของเครื่องวัดปริมาณรังสีและการแสดงอาการเสียทั่วไปด้วย

การจัดการเครื่องวัดปริมาณรังสีส่วนบุคคลแบบเทอร์โมลูมิเนสเซนต์ต้องใช้วิธีการทางวิศวกรรมที่เป็นระบบ ด้วยขั้นตอนการสอบเทียบที่เป็นมาตรฐาน วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ และระบบควบคุมคุณภาพที่เข้มงวด ไม่เพียงแต่สามารถรับประกันความน่าเชื่อถือของข้อมูลการป้องกันรังสีได้เท่านั้น แต่ยังสามารถให้การสนับสนุนที่แข็งแกร่งสำหรับการจัดการด้านอาชีวอนามัยได้อีกด้วย ด้วยการพัฒนาเทคโนโลยี IoT การตรวจสอบระยะไกลแบบเรียลไทม์และการเตือนภัยล่วงหน้าอัจฉริยะเกี่ยวกับสถานะของเครื่องวัดปริมาณรังสีสามารถทำได้ในอนาคต ซึ่งส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงการป้องกันรังสีไปสู่การเชิงรุกและชาญฉลาด