Praktische methoden voor de regelmatige kalibratie en het oplossen van anomalieën van thermoluminescerende persoonlijke dosimeters

Op het gebied van stralingsbescherming zijn thermoluminescente persoonsdosimeters essentiële hulpmiddelen voor het bewaken van de stralingsdosis die werknemers ontvangen, en hun nauwkeurigheid heeft directe invloed op het beheer van de arbeidsgezondheid en de veiligheidsbeoordeling. Vanwege omgevingsinvloeden, veroudering van apparatuur en andere factoren kunnen de metingen van thermoluminescente persoonsdosimeters echter afwijken of abnormaal worden. Dit artikel zal het reguliere kalibratieproces en de strategieën voor het identificeren en behandelen van abnormale gegevens uitwerken, en bruikbare oplossingen bieden voor relevante organisaties.

1. Regelmatige kalibratie: de betrouwbaarheid van meetreferentiestandaarden waarborgen

Kalibratie is een cruciale stap bij het handhaven van de nauwkeurigheid van thermoluminescente persoonsdosimeters. Het wordt aanbevolen om elk kwartaal een standaardbronvergelijkingsexperiment uit te voeren - met behulp van een metrologisch gecertificeerde cesium-137- of kobalt-60-radioactieve bron als referentiestandaard, die het energiebereik bestrijkt dat in het dagelijks werk kan worden tegengekomen. Tijdens de operatie moet ervoor worden gezorgd dat de dosimeterchip in het midden van de bron wordt geplaatst om geometrische consistentie te garanderen; tegelijkertijd moeten de omgevingsparameters temperatuur en vochtigheid worden geregistreerd, aangezien deze factoren de kristal luminescentie-efficiëntie kunnen beïnvloeden.

Gestandaardiseerde gloeiprocedures zijn even belangrijk. Volgens nationale normen moeten lithiumnatriumfluoride (LiF)-detectoren gedurende 30 minuten bij een constante temperatuur van 240℃±2℃ worden gebrand om restsignalen te elimineren. Het gebruik van een precisie temperatuurgecontroleerde moffeloven met een geprogrammeerde temperatuurstijgingscurve kan oververhitting en gevoeligheidsdegradatie voorkomen. Het regelmatig creëren van kalibratiecurves met behulp van componenten die met standaarddoses zijn bestraald, is ook een effectief middel om individuele componentverschillen te compenseren.

2. Uitschieterscreening: multidimensionale analyse en bronopsporingstechnologie

Wanneer uitschietersgegevens verschijnen, is het essentieel om eerst onderscheid te maken tussen systematische fouten en willekeurige fluctuaties. Statistische tests van de dataset worden uitgevoerd met behulp van het Grubbs-criterium om verdachte waarden met een waarschijnlijkheid van minder dan 5% te elimineren. Vervolgens wordt een vergelijkende analyse uitgevoerd van parallelle monsters die door meerdere personen op dezelfde positie worden gedragen om te bepalen of het om een specifieke blootstelling van een individu gaat.

Elektromagnetische interferentie van het milieu is een belangrijke factor. Een spectrumanalysator wordt gebruikt om de elektromagnetische ruisverdeling op de werkplek te scannen, met de nadruk op het onderzoeken van harmonische componenten die worden gegenereerd door hoogfrequente medische apparatuur. Voor gebieden met sterke magnetische velden wordt glasvezeltransmissie aanbevolen in plaats van traditionele kabelverbindingen.

Degradatie van de componentprestaties kan ook leiden tot chronische drift. Door het historische datatraject van een enkele dosimeter te observeren via trendgrafieken, kan een geleidelijke opwaartse of neerwaartse trend erop wijzen dat verouderende componenten mogelijk moeten worden vervangen.

3. Preventief onderhoud: het bouwen van een gesloten-lus beheersysteem

Het opzetten van een complete traceerbaarheidsketen is cruciaal. Originele kalibratiecertificaten moeten vanaf de aanschaf worden bewaard en elektronische bestanden moeten worden bijgewerkt en identificatiecodes gegenereerd na elke kalibratie.

De opleiding van personeel moet zowel praktische oefeningen als theoretische beoordelingen omvatten. De nadruk moet liggen op het trainen van de juiste draagpositie (bijv. op de borst en kraag) en het vermijden van het mengen van verschillende soorten componenten; het werkingsprincipe van de dosimeter en veelvoorkomende foutmanifestaties moeten ook worden uitgelegd.

Het beheer van thermoluminescente persoonsdosimeters vereist een systematische technische aanpak. Door gestandaardiseerde kalibratieprocedures, wetenschappelijke data-analysemethoden en een rigoureus kwaliteitscontrolesysteem kan niet alleen de betrouwbaarheid van stralingsbeschermingsgegevens worden gegarandeerd, maar kan ook een sterke ondersteuning worden geboden voor het beheer van de arbeidsgezondheid. Met de ontwikkeling van IoT-technologie kan in de toekomst real-time bewaking op afstand en intelligente vroege waarschuwing van de dosimeterstatus worden gerealiseerd, waardoor de transformatie van stralingsbescherming naar proactiviteit en intelligentie wordt bevorderd.